ՀԱՅԻ ՀՈԳԵԲԱՆՈՒԹՅՈՒՆ

Posted on Updated on

«Չի կարելի միաժամանակ վատ մարդ, բայց և այնպես լավ Հայ լինել »: Գարեգին Նժդեհ

«Չի կարելի միաժամանակ վատ մարդ, բայց և այնպես լավ Հայ լինել »: Գարեգին Նժդեհ

Միշտ ասել եմ և գրել, որ Հայաստանի Հանրապետություն կոչվածը խեղաթյուրանք էր` ավելի շատ դժոխք է, քան պետություն։ Երեսուն տարի ինքներս մեզ խաբել ենք, թե ունենք բանակ, ունենք զինանշան, դրոշ, նախագահ, մշակույթ ու լեզու։ Ինքներդ լավ գիտեք, որ անգամ երկիր կոչվածի ընդերքը մերը չէ. ռազմավարական ոլորտները վաճառեցինք, հետո ազգային արժանապատվությունը ու ինքնությունը։ Հայի դիմագիրը աղավաղված է, ինչպես երբևէ։ Ամեն երկրորդ փնթին կամ քաղաքական գործիչ է, կամ էլ մշակութային դեմք: Մտավորականներից սկսած, վերջացրած կիսաբաց լուսամուտներով, անգամ հոգևորականը՝ հոգևորական չէ։ Խորենացու ողբը կարդացեք ու կհամոզվեք։ Երբ ամբողջ համացանցում լատինատառ հայերենով բռնաբարում են մայրենի լեզուն, երբ ամեն երկրորդը կաշառակեր ու հանցագործ է՝ գեներալ ու գիտնական։ Տեսեք հոտի վերածված հայ ժողովուրդին՝ սփյուռքում ու հայրենիքում, որը վաղուց մերը չէ։ Խոսել ՀԱՅՈՒ գենի ու տեսակի մասին, հասկանում ես, որ թուրքերը ճիշտ էին: Ինչպես կասեր Գարեգին Նժդեհը « Մեր բարյացակամ չեզոքության դեպքում իսկ, թրքությունը պիտ վարվեր մեզ հետ ճիշտ այն ձևով, ինչպես որ վարվեց»: Անգամ հայերենն ու հայրենասիրական երգերն են մատուցվում լատինատառ վերնագրերով. այդքանից հետո իրավունք ունե՞ն հայերը երկիր ու հայրենիք ունենալու, երբ անընդունակ են իրենք իրենց մեջի տականք ինչնկատել, էլ պատժելուց չեմ խոսում։ Խոսում են ռուսների ու եվրոպացիների բարոյականությունից, օտարազգի կանանց փչացվածությունից… Սակայն մենք վաղուց գերազանցել ենք նրանց` հայ կանայք վենետիկյան կուրտիզանուհիներին չեն զիջել մրցակցությունը։ Ստամբուլի, Դուբայի ու Եվրոպայի հասարակաց տներում խարիսխ ձգածներից շատերը հայուհիներն են։ Անգամ ԱԱԾ-ն ու ԱԺ-ն են դարձել պոռնկանոցներ: Լուլուներ, քայլականներ ու այլն… Նիկոլ Փաշինյանի կնոջ՝ Աննա Հակոբյանի անմոռանալի արկածները Արցախի գեներալների ու թիկնազորի անդամների հետ, դրանք խոսակցություններ չեն, կան փաստեր ու նկարահանումներ։ Ի՞նչ է այդ բոլորը` պատահականություն է, թե՞ հայի կերպար… Հավատացեք, մարմնավաճառների ու քաղաքական պոռնիկների բանակից արդեն զզվում ես, ուզում ես գլուխդ առնես ու Աբու-Լալա Մահարու նման փախնես անապատներ։ Իսահակյանը այս ամենի վկան է եղել ժամանակին։ Շատ բանականություն ունեցող հայեր ամանչում են իրենց ազգությունից, ամաչում են հայ լինելուց։ Երբեմն ասում են, որ ազգությունը դա անփոխարինելի ԴԱՏԱՎՃԻՌ է և նրանից չես կարող ազատվել: Ո՛չ, ես համաձայն չեմ: Փաստը հակառակն է ցույց տալիս, որ Նիկոլի, Լևոնի ու մնացած տականքների պատճառով է, որ մեր հայրենակիցներից շատերը ոչ միայն հրաժարվեցին հայ լինելուց, այլև օտարացան ու կտրվեցին սեփական արմատներից։ Հավատացեք, գուցե դա օգտակար է որպեսզի մարդ մնաս, ոչ թե անասուն․․․ Սապատավորների ու սմբակավորների մեջ ապրելով` ինքդ նույնպես դառնում ես նրանց նման: Այս տարբերակում ճիշտը հրաժարվելն է. Մարդ մնալու համար արժե անգամ ազգությունը փոխել։ Ցավոք սրտի մենք չկարողացանք բանականությունը ընդունել որպես ազգային արժեք, մեզ մոտ անասունությունը դարձավ ապրելու չափանիշ։ Երբ Լիլի Մորտոնները ու Հրանտ Բագրատյաններն են գալիս փոխարինելու հայ մեծություններին, երբ ոճրագործ Վազգեներն ու Մանվելներն են համարվում ժողովրդի ու ազգային հերոս։ Հավատացեք այդ երկիրը ու ժողովուրդը ոչնչանալու ճանապարհին են, երբ ներկա մարդասպանների փոխարեն նախընտրում ենք նախկին ոճրագործներին։ Հայ ժողովուրդը դատապարտված է ու այդ դատավճիռը արդեն վաղուց իրենք են կայացրել. ո՛չ թուրքը, ո՛չ ռուսը կամ հրեանները չեն ծրագրավորել հայերի կործանումը, այլ հայերը իրենք, երբ այս վերջին աղետներից անգամ չկարողացանք հասկանալ ապրելու բանաձևը։ Ամեն օր Արամ Զավենի Սարգսյանի հարցազրույցներն են, Հրանտ Բագատյանի ու ՀՀՇ ոհմակների ոռնոցները։ Հասկանում ես, որ ուզբեկ ու տաջիկ լինելը ավելի պատվաբեր է քան հայ մնալը։ Պետք է խոստովանեմ, որ հայ ժողովուրդը իր պատմության ոչ մի դարաշրջանում չի կարողացել հասկանալ իր առաքելությունը այս արևի տակ: Միայն Խորհրդային Հայաստանում, երբ հայությունը ռուսների օգնությամբ սկսեց կրթվել ու դաստիարակվել, ստեղծեց պետություն ու հասարակություն, սակայն դա փլուզվեց փնթի ոջլոտ ու փրջոտ զանգվածների գալուց հետո։ Ու դրա մեկնարկը ցուրտ ու մութ տարիներն էին` խավար, տգիտություն ու կիսաբաց լուսամուտներ։ Հիմա համացանցում խոսում են Նիկոլի զոմբիներից, խոսում են Նիկոլի «Հեղափոխության պահպանակներից», սակայն շատերը չգիտեն, որ 90-ականներին մեկ ուրիշ շիզոֆրենիկ մոլագար Վազգեն Սարգսյանի ջանքերով ոջլոտ քրեականներից ու դասալիքներից ստեղծվեց « Ասֆալտի ֆիդայինների», ոհմակները` հանձինս Մանվելի, Սասուն Միքայելյանի ու մնացած անբանների ու փրջոտների, որոնք պետք է ապականեին ազատամարտիկի կերպարը ու նշանակությունը։ Նիկոլի զոմբիների բանակը 90-ականներին նույնպես կար` Շամիրամ կուսակցությունը դրանց հոգեզավակն էր։ Հինը, ինչպես ասում են, վերարտադրվեց նոր կերպարանքով։ Շատերը հարց են տալիս, թե կա փրկության ճանապարհ կամ ելք։ Չկա, քանի դեռ Եռաբլուրում՝ հերոսների կողքին է թաղված ոճրագործ Վազգենը, քանի դեռ Կոմիտասի անվան պանթեոնում է թաղված հարբեցող ու հանցագործ Անդրանիկ Մարգարյանը` այդ երկրում ոչինչ չի փոխվի, քանի դեռ անպատիժ են նախկին հանցագործները ու դավաճանները` այդ երկրում ոչինչ չի փոխվի, քանի դեռքաղաքական, բարոյական ու քրեական գնահատական չի տրվել հանցանքներին ու ոճրագործություններին` այդ երկրում ոչինչ չի փոխվի, քանի դեռ հանցագործները ազատության մեջ են և եթերներից ու ԱԺ ամբիոններից հոխորտում են` այդ ժողովուրդը նախիրի հոգեվիճակից չի կարող դուրս գալ։ Ուստի սա իմ վերջին գրառումն է, կարծում եմ` ավելորդ է սրանից հետո գրել, մտահոգվել, բացատրել ու անհանգստանալ։

Գեհենի Առաքել 26․01․2021

Добавить комментарий

Заполните поля или щелкните по значку, чтобы оставить свой комментарий:

Логотип WordPress.com

Для комментария используется ваша учётная запись WordPress.com. Выход /  Изменить )

Google photo

Для комментария используется ваша учётная запись Google. Выход /  Изменить )

Фотография Twitter

Для комментария используется ваша учётная запись Twitter. Выход /  Изменить )

Фотография Facebook

Для комментария используется ваша учётная запись Facebook. Выход /  Изменить )

Connecting to %s